كه مىبينم ، بر محمد و آل او درود فرست ، و قرار بده آغاز اين روز ما را صلاح و درستى ، و نيمهء آن را فلاح و رستگارى ، و پايان آن را نجاح و پيروزى ] . و همچنين بگوى آن چيزى را كه روايت كرده است رئيس المحدثين در كتاب « من لا يحضره الفقيه » بسند صحيح از امام به حق ناطق جعفر بن محمّد الصّادق عليه السّلام كه آن حضرت فرموده‌اند كه : « نوح - على نبيّنا و عليه السّلام - هر گاه كه داخل صباح مىشد ده بار ، و چون داخل مسا مىشد ده بار به خواندن اين دعا مبادرت مىنمود كه : اللّهمّ انّى أشهدك انّه ما اصبح بى من نعمة و عافية ، في دين أو دنيا فمنك ، وحدك لا شريك لك ، لك الحمد و لك الشّكر بها علىّ حتّى ترضى و بعد الرّضا . [ خداوندا تو را گواه مىگيرم كه هر نعمت و عافيتى ، در دين يا دنيا به من برسد از جانب توست ، تو تنهائى ، شريكى براى تو نيست ، حمد و سپاس از آن تو بر عهدهء من است به جهت اين نعمتها و عافيتها ، ( آن اندازه حمد و سپاس ) تا خرسند شوى ، و پس از خرسندى ( نيز ادامه داشته باشد ) ] . پس به سبب مداومت به اين دعاء جليل القدر مسمّى به عَبْداً شَكُوراً گرديد . و همچنين بگوى آن چيزى را كه روايت كرده است ثقة الاسلام در كتاب « كافى » بسند حسن از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام كه آن حضرت فرموده‌اند كه : امام المتّقين امير المؤمنين عليه السّلام هر گاه كه داخل صباح مىشدند سه مرتبه مىگفتند : سبحان اللَّه الملك القدّوس [ پاك و منزه مىدانم خداوندى را كه پادشاه و پاك و مقدس از هر عيب و نقصى است ] . و بعد از آن به خواندن اين دعا مبادرت مىنمودند : اللّهمّ انّى اعوذ بك من زوال نعمتك ، و من تحويل عافيتك ، و من فجاءة نقمتك ، و من درك الشّقاء ، و من شرّ ما سبق في اللّيل و النّهار . اللّهمّ انّى اسألك بعزّة ملكك ، و بشدّة قوّتك ، و بعظم سلطانك ،